• Daan Fousert

De ruimte is oneindig als je maar je grens verlegt.


Binnenkort start het nieuwe theaterprogramma van Stef Bos ‘Dit is nu later’. De titel is afgeleid van zijn song ‘Is dit nu later ‘. Op zijn website geeft hij aan dat als we iets hebben geleerd dan is het wel ons over te geven aan iets dat onvoorspelbaar. was Voor zijn nieuwe show schreef hij een nieuwe versie van dat lied, dat hij deze week liet horen bij Umberto Tan en daarin komt de tekst voor ‘De ruimte is oneindig als je maar je grens verlegt.’

Dit resoneerde heftig bij mij want in essentie zingt hij daarmee dat alles mogelijk en haalbaar is, als je jouw grenzen steeds weer oprekt.

Wij hebben de neiging om in beperkingen te denken: ‘Het lukt me niet.’ ‘Ik heb er de ruimte niet voor.’ ‘Dat kost me te veel’. ‘Ik heb het nog nooit gedaan.’ ‘Dat leidt alleen maar tot problemen.’ ‘Ze werken toch niet mee.’ 'Laat de politiek eerst maar wat doen.'


Denk in mogelijkheden

Wat zou er gebeuren als we eens in mogelijkheden gaan denken. Arnold Cornelis, een Nederland filosoof, schreef eens: ‘De werkelijkheid van mensen bestaat niet uit feiten maar uit mogelijkheden.’

Ik heb deze tekst lang als mijn lijftekst gebruikt bij het begeleiden van organisaties en mensen. Denken en handelen vanuit mogelijkheden opent veel deuren en stimuleert je creativiteit. Het helpt je om op een andere dan de gebruikelijke manier naar je uitdagingen te kijken, maar ook naar je zorgen en je problemen. Bij het denken vanuit onze beperkingen gooien we bij voorbaat de deur al dicht naar een oplossing.

Het maakt de uitdagingen die op ons pad komen niet kleiner maar het helpt ons er lichter naar te kijken. Deze te omarmen met de oplossing al in ons denkvermogen.


Onze ecologische uitdaging

Een van die uitdagingen is onze aarde en het herstel daarvan. Niet dat de aarde dat behoeft want die redt zichzelf uitstekend. De aarde bestaat al bijna 4 miljard jaar en heeft zich onder veel bizarre omstandigheden overeind gehouden. Het gaat om ons, de mens. Om onze kinderen en kleinkinderen en alle generaties die nog volgen. Want als een ding zeker is dan is het wel dat als wij doorgaan op de wijze zoals nu, dan overleeft de mensheid het niet. De tijd dringt om een existentiële wijziging in ons leven door te voeren. Geen lapmiddelen, zoals we dat nog steeds zien in de vele oplossingen die worden aangedragen om de ecologie te redden. Het wordt tijd dat we dingen gaan opgeven. Gewoon stoppen met maar te doen alsof er niets aan de hand is. Minder kopen. Stoppen met ons overmatige consumptiepatroon. Niet meer in een vliegtuig stappen, zeker niet op de korte routes binnen Europa. Stoppen met onzin aan te schaffen vanuit een houding van hebzucht. Alleen iets aanschaffen als je het echt nodig hebt. Consumeren wat je gekocht hebt, dus geen kilo’s voedsel per jaar weggooien omdat het even over de datum is. Koop wat je echt nodig hebt en eet het allemaal op!

Kortom: word je bewust van je eigen footprint en verleg je grenzen in je consumptiepatroon. Niet door meer te consumeren maar minder en vooral anders.


Ik mis niets

Zelf ben ik daar jaren geleden mee begonnen en het grappige is dat ik me veel rijker ben gaan voelen. Bovendien heb ik niet het gevoel dat ik iets mis.

Daarom resoneerde de tekst van Stef Bos zo bij mij: ik heb mogen ervaren dat mijn ruimte groter is geworden omdat ik mijn grenzen heb verlegd.

Dank aan Stef Bos voor het geven van woorden aan mijn gevoel en het daarmee onderschrijven dat de tijd is aangebroken om te leven vanuit onze Ecologische Intelligentie.

Wil je weten hoe? Lees dan mijn boek 'EcQ, Ecologische Intelligentie' of 'Leiderschap voor Toekomstmakers vanuit Ecologische Intelligentie en Spiritueel bewustzijn'.

36 weergaven

Recente blogposts

Alles weergeven